Każda kobieta, która doświadczyła poronienia – zwłaszcza gdy ciąża była pożądana – wie, że utrata dziecka na dowolnym etapie ciąży może być bardzo trudna do powrotu. Prawdopodobnie pojawi się szereg myśli i uczuć, których będziesz doświadczać.
Emocjonalnie możesz być na całej mapie po utracie ciąży. Mentalnie prawdopodobnie czujesz się rozkojarzony i nie jesteś w stanie poradzić sobie z prostymi zadaniami tak, jak kiedyś. Fizycznie możesz być wyczerpany i możesz mieć problemy ze snem. Możesz również nadal borykać się z fizycznymi bólami i bólami.
Na szczęście jest wiele rzeczy, które możesz zrobić, aby uspokoić się po poronieniu. Próba uniknięcia tych negatywnych myśli i działań może pomóc ci poradzić sobie i przejść przez utratę ciąży, dzięki czemu będziesz naprawdę gotowa spróbować ponownie (jeśli zdecydujesz) w pewnym momencie w przyszłości.
Poczucie osamotnienia
Kiedy straciłeś dziecko, prawdopodobnie czujesz się jedyną znaną Ci osobą, która przeżywa taką tragedię. Nie musisz się tak czuć. Prawda jest taka, że poronienie jest zbyt powszechne. Poród martwy zdarza się również znacznie częściej, niż ludzie sądzą.
Szacunki różnią się w zależności od zaawansowania ciąży, ale wielu ekspertów zgadza się, że aż 26% ciąż kończy się poronieniem.
Problem w tym, że tak naprawdę o tym nie rozmawiamy. Niezależnie od tego, czy wolisz bezpieczeństwo i anonimowość Internetu, czy bardziej intymną i osobistą atmosferę, istnieje dla Ciebie grupa wsparcia, dzięki której nie musisz czuć się w tym całkiem sam.
Obwinianie się
Trudno nie czuć, że zrobiłaś coś złego, kiedy tracisz ciążę. Poczucie winy jest naturalną reakcją, gdy coś przytrafia się komuś ważnemu dla nas, a kto może być dla Ciebie ważniejszy niż Twoje własne dziecko?
Poczucie winy jest nieprzydatną emocją, gdy tak naprawdę nie możesz nic zrobić, aby zmienić wynik swojej ciąży.
Znalezienie przyczyny swojej straty może pomóc, ale nawet jeśli przyczyna jest nieznana, możesz nauczyć się odpuszczać obwinianie się. Istnieją sposoby, które pomogą Ci przezwyciężyć poczucie winy po poronieniu.
Zastanawiasz się, czy jesteś normalny
Podróż każdej osoby przez smutek jest wyjątkowa.Niektórzy ludzie potrzebują bardziej publicznego wyrażania swoich doświadczeń, rozmawiając z przyjaciółmi i rodziną, organizując pogrzeb lub nabożeństwo żałobne lub pokazując wspomnienia swoich dzieci. Inni zwykle zachowują się prywatnie, zwierzają się tylko kilku zaufanym osobom i przechowują swoje pamiątki w bezpiecznym miejscu.
Niektórzy ludzie szybko przeżywają żałobę, podczas gdy inni potrzebują lat. To wszystko jest normalne. Nie ma terminów ani kamieni milowych.
Słuchanie negatywności
Ponieważ utrata ciąży nie jest czymś, o czym zwykle rozmawiamy, większość ludzi nie wie, co powiedzieć, kiedy zdecydujesz się im powiedzieć. W rezultacie mogą powiedzieć kilka bardzo bolesnych rzeczy bez zamiaru.
Pamiętaj, że ich serca są prawdopodobnie we właściwym miejscu, kiedy mówią ci: „Zawsze możesz mieć kolejne dziecko” lub „To prawdopodobnie stało się, ponieważ zrobiłeś __________”. Ale pamiętaj też, że tylko dlatego, że ktoś to mówi, nie czyni tego prawdą.
Postaraj się przyjąć kondolencje oparte na dobrych intencjach i edukować ludzi o przyczynach poronienia, zwłaszcza jeśli trzymają się mitów o poronieniach i opowieści starych żon.
Ignorowanie swoich potrzeb emocjonalnych
Uczucie odrętwienia może być jedną z pierwszych reakcji na utratę ciąży.Może wydawać się prostsze pozostać w ten sposób — nie myśleć o tym, co się stało i unikać swoich uczuć poprzez rozproszenie uwagi.
Od czasu do czasu możesz odpocząć od żalu. W końcu żal jest wyczerpujący. Ale w końcu będziesz musiał się z tym skonfrontować.
Próba tłumienia uczuć może prowadzić do zaburzeń snu, a nawet chorób fizycznych.
Przypomnij sobie, że nawet bardzo prywatna osoba może poświęcić czas na płacz w samotności. Poddaj się temu raz na jakiś czas. Podobnie nie zapominaj, że znów można poczuć radość. Dobre chwile pomagają nam przetrwać te złe.
Martwienie się, co myślą inni
Jeśli chcesz zorganizować pogrzeb dla swojego dziecka, bez względu na to, jak daleko byłaś, kiedy poroniłaś, to w porządku. Jeśli chcesz podpisać swoje kartki świąteczne imieniem dziecka, to też w porządku. Jeśli chcesz o tym porozmawiać na Facebooku, to Twój wybór.
W porządku, jeśli nie czujesz, że musisz z nikim rozmawiać o swojej stracie. Nie każdy w twoim życiu będzie czuł się komfortowo z jakimikolwiek czynnościami żałobnymi, w których się podejmujesz lub w których nie bierzesz udziału.
Nie martw się o to, jak inni myślą, że sobie radzisz. Musisz robić to, co jest dla Ciebie dobre.
Pośpiesz się
Nie ma terminów na smutek. Chociaż w miarę upływu czasu powinno być łatwiej, droga przez smutek nie jest ani prosta, ani jasna.Możesz przejść przez każdy dzień tylko wtedy, gdy nadejdzie.
Niektóre dni będą lepsze niż inne, a czasami poczujesz, że wszystko zaczyna być znowu „normalne”, tylko po to, by zostać oszołomionym przypomnieniem twojego dziecka. Kiedy tak się stanie, możesz poczuć się, jakbyś wrócił do punktu wyjścia.
Nie denerwuj się sobą. Po prostu idź naprzód i wiedz, że w Twojej przyszłości będą lepsze dni.
Utrzymywanie tego w tajemnicy
Większości kobiet trudno jest się ukryć, gdy przechodzisz przez trudny okres, taki jak poronienie. Może ujdzie ci to na sucho ze swoimi współpracownikami, ale ludzie w twoim życiu, którzy naprawdę cię znają, prawdopodobnie wyczują, że coś jest nie tak.
Nawet jeśli nie chcesz dzielić się wszystkimi szczegółami, pomocne może okazać się krótkie opisanie tego, przez co przechodzisz. Coś w stylu „Miałam poronienie i naprawdę nie chcę o tym rozmawiać, ale mam nadzieję, że zrozumiesz, jeśli teraz jestem trochę niespokojna”, może pomóc twoim przyjaciołom i rodzinie wiedzieć, jak postępować w twoim otoczeniu. Może się okazać, że masz kilka nieoczekiwanych źródeł wsparcia.
Nigdy nie wiadomo, kto będzie osobą, która zaoferuje pomoc w domu lub zabierze cię na lunch.
Ignorowanie swoich potrzeb fizycznych
Po poronieniu łatwo jest nadmiernie skoncentrować się na emocjach i zapomnieć o fizycznym powrocie do zdrowia. Zaraz po utracie ciąży będziesz musiała poradzić sobie z wieloma fizycznymi zmianami, gdy twoje ciało przejdzie z powrotem do stanu niebędącego w ciąży. Ale nawet po ustąpieniu fizycznych objawów, takich jak krwawienie z pochwy, twoje ciało ma potrzeby.
Ćwicząc i utrzymując swoje ciało w zdrowiu, poczujesz się bardziej zdolny do radzenia sobie z emocjami. Ćwiczenia mogą również zwiększyć poziom endorfin, co może poprawić nastrój.
Unikanie profesjonalnej pomocy
Dałeś sobie czas i cierpliwość. Miałeś dobre dni, ale dużo więcej złych. W złe dni trudno nawet wstać z łóżka. Wydaje się, że nie masz energii na nic, nawet na rzeczy, którymi kiedyś się cieszyłeś. Nie chcesz jeść, nie możesz spać i unikasz innych ludzi. Może nawet myślałeś o zrobieniu sobie krzywdy lub zakończeniu życia.
Jeśli to brzmi jak ty, czas poszukać pomocy. Jest to ważne, ponieważ smutek może przerodzić się w poważną depresję. Zadzwoń do swojego lekarza, aby porozmawiać. Jeśli rozważasz zranienie siebie lub kogoś innego, jak najszybciej zadzwoń na policję lub udaj się na szpitalną izbę przyjęć.
Kiedy potrzebujesz pomocy po utracie ciąży, nie ma wstydu.
:max_bytes(150000):strip_icc()/gametes-56a09b873df78cafdaa33027.jpg "Przyczyny niskiej liczby i ruchliwości plemników")
Discussion about this post