Anatomia zewnętrznych międzyżebrów

Zewnętrzny międzyżebrowe to małe mięśnie znajdujące się pomiędzy każdym żebrem, zaczynające się od pierwszego i rozciągające się do 11. żebra. Ruchy tych mięśni wspomagają płuca, podnosząc żebra i rozszerzając klatkę piersiową. To dodatkowe miejsce w jamie klatki piersiowej pozwala na wypełnienie płuc powietrzem za każdym razem, gdy osoba bierze wdech. Przyrostek „-żebrowy” wskazuje, że mięśnie są zaangażowane w ruch żeber, gdzie „inter-” określa położenie mięśnie znajdują się między każdym żebrem.

Anatomia

W klatce piersiowej znajdują się dwa zestawy mięśni międzyżebrowych. Zewnętrzne przegrody międzyżebrowe znajdują się na powierzchni, tuż pod skórą i zapewniają skurcze mięśni, które wspomagają inhalację. W warstwie mięśniowej bezpośrednio pod zewnętrznymi międzyżebrami znajdują się międzyżebrowe wewnętrzne. Wewnętrzne międzyżebrowe wspomagają wydech i przesuwają żebra i klatkę piersiową z powrotem do ich pierwotnej pozycji. Mięśnie te łączą się, wypełniając przestrzeń między każdym żebrem i zapewniając wsparcie dla układu oddechowego.

Ponieważ zewnętrzne mięśnie międzyżebrowe są małe, ale stosunkowo silne, każdy z nich rozciąga się od dołu do góry każdego żebra. Ta lokalizacja pozwala zewnętrznym międzyżebrom podnieść żebra do góry i rozsunąć je. Ruchy te tworzą przestrzeń dla płuc, które rozszerzają się wraz z powietrzem, które przegrody międzyżebrowe pomogły wnieść do ciała.

Zdrowie i funkcjonowanie kręgosłupa zależy również od odpowiedniego skurczu mięśni międzyżebrowych. Ta interakcja wynika głównie z tego, jak każde żebro owija się wokół ciała i kończy w pobliżu kręgosłupa.

Zewnętrzne międzyżebrowe odbierają sygnały nerwowe z nerwów międzyżebrowych, które wychodzą z rdzenia kręgowego. Każdy zewnętrzny mięsień międzyżebrowy jest zaopatrywany w krew z trzech głównych tętnic.

Zmienność anatomiczna zewnętrznych mięśni międzyżebrowych jest najczęściej związana z różnicami w wielkości żeber, mostka i innych struktur kostnych w klatce piersiowej. Różne rozmiary i kształty tych kości mogą powodować, że zewnętrzne międzyżebry będą zbyt duże lub zbyt małe, aby zaspokoić potrzeby oddechowe danej osoby.KątKąt

Funkcjonować

Zewnętrzne mięśnie międzyżebrowe to mięśnie znajdujące się bardziej na powierzchni pomiędzy żebrami, które służą do unoszenia klatki piersiowej i wspomagania rozszerzania się płuc w celu nabrania powietrza. Ze względu na rolę, jaką mięśnie międzyżebrowe odgrywają w podnoszeniu żeber i rozszerzaniu klatki piersiowej, ich skurcz musi zostać wywołany, aby umożliwić szybki dostęp do płuc.

Zewnętrzne międzyżebry odgrywają dużą rolę w układzie oddechowym. Jednak ze względu na mały rozmiar zewnętrznych mięśni międzyżebrowych istnieje kilka innych mięśni górnej części ciała, które wspomagają ruchy związane z regulacją klatki piersiowej. Mięśnie zębate tylne i piersiowe mniejsze pomagają w podnoszeniu górnych żeber. Mięsień mostkowo-obojczykowo-sutkowy, który wychodzi ze szczęki i przechodzi przez szyję, przesuwa mostek w górę. Mięśnie pochyłe i najszersze grzbietu górnej części pleców pomagają również w podnoszeniu łopatki, aby dodać dodatkową przestrzeń w klatce piersiowej.

Powiązane warunki

Jak w przypadku każdego mięśnia, zewnętrzne międzyżebrowe mogą być napięte w wyniku zbyt dużego stresu lub nacisku. Łatwo jest pomylić napięte zewnętrzne międzyżebrowe z urazem pleców lub szyi, ponieważ to właśnie tam pojawia się większość objawów. Ktoś z napiętymi zewnętrznymi międzyżebrami odczuje ostry ból w górnej części pleców i żebrach. Ten ból nasila się wraz z kaszlem, kichaniem i głębokim oddychaniem. Spowoduje to, że żebra osoby będą tkliwe z możliwością skurczu zewnętrznych międzyżebrów. Obecność bólu nad określonymi żebrami pomoże wyeliminować zamieszanie między napiętą górną częścią pleców a napiętymi zewnętrznymi międzyżebrami.

Przyczyną naprężeń zewnętrznych kości międzyżebrowych jest zwykle zbyt duży wysiłek lub bezpośrednie uszkodzenie mięśni w wyniku napadu lub chorób układu oddechowego. Powtarzające się czynności, takie jak skręcanie się w jodze, golfie, tenisie i podnoszeniu ciężarów, mogą również powodować obciążenie zewnętrznych międzyżebrów. Podobnie prace, które wymagają powtarzalnych ruchów, takie jak podnoszenie nad głową i przenoszenie ciężkich przedmiotów, mogą również powodować obrażenia. Chociaż udział w tych czynnościach naraża kogoś na ryzyko nadwyrężenia takich mięśni, uraz ten często występuje u osób, które są ogólnie osłabione z powodu braku ruchu lub przedłużającej się choroby.

Lekarze mogą zdiagnozować napięte mięśnie międzyżebrowe poprzez badanie fizykalne. Ponieważ ostry ból może być przyczyną złamania żebra, lekarz może wykonać zdjęcie rentgenowskie, aby postawić jednoznaczną diagnozę. Leczenie napiętych mięśni międzyżebrowych obejmuje stosowanie ciepła i lodu w celu zmniejszenia obrzęku, ograniczenia odpoczynku i aktywności, a także leków przeciwbólowych. Lekarze mogą zalecić środki rozluźniające mięśnie osobom, które doświadczają skurczów mięśni międzyżebrowych. Jeśli obrzęk i ból utrzymują się po pięciu do siedmiu tygodniach, lekarze mogą zastosować zastrzyki przeciwzapalne jako leczenie drugiego rzutu.

Rehabilitacja

Fizjoterapia i terapia zajęciowa są często zalecane w celu rehabilitacji mięśni międzyżebrowych, które mogły być napięte z powodu braku aktywności lub złej postawy. Terapia tego typu urazów często koncentruje się na leczeniu bólu z integracją programów wzmacniających. Te programy wzmacniające poprawią postawę, podniosą poziom wytrzymałości i poprawią wzorce oddychania.

Utrzymanie zdrowych wzorców, takich jak te, spowoduje, że osoba szybciej wyzdrowieje z tego typu szczepu. Rehabilitacja ta będzie również służyć zapobieganiu przyszłym urazom zewnętrznych mięśni międzyżebrowych.KątKąt