Fakty dotyczące trudności w uczeniu się, które powinny znać wszystkie nastolatki

Większość nastolatków zmaga się z własnym obrazem, ale nastolatki z trudnościami w uczeniu się są szczególnie narażone. Zdają sobie sprawę, że mają większe trudności z nauką niż ich rówieśnicy, co może prowadzić do poczucia zakłopotania, porażki, niskiej samooceny i obaw o przyszłość.

Podczas gdy nastolatki i rodzice mogą w ogóle unikać mówienia o trudnościach w uczeniu się, wielu nastolatków odnosi korzyści, gdy dowiaduje się więcej o swoich różnicach.

Oto kilka szybkich faktów, których powinieneś nauczyć swoje dziecko o jego trudnościach w nauce.

Nastolatki z trudnościami w uczeniu się mają średnie lub wyższe IQ

Nastolatka odrabiająca pracę domową — Obrazy Getty

To prawda! Trudności w uczeniu się większości nastolatków zostały zdiagnozowane przy użyciu metody rozbieżności między umiejętnościami a osiągnięciami. Oznacza to, że ich wyniki IQ zostały porównane z wynikami testów osiągnięć. Różnica między tymi wynikami pomaga określić, czy istnieją trudności w uczeniu się.

Ze względu na statystyki, większość uczniów ze specjalnymi potrzebami ma średnie IQ lub wyższe, aby zakwalifikować się do diagnozy. Możesz więc liczyć na to, że jesteś przynajmniej tak inteligentny, jak 68 procent twoich rówieśników, a być może nawet więcej.

Dzieci z trudnościami w uczeniu się po prostu przetwarzają pewne rodzaje informacji inaczej niż inne.

Trudności w uczeniu się to tylko różnice w uczeniu się

Każdy uczeń ma do pewnego stopnia różnice w nauce. Niektórzy uczą się lepiej czytając niż słuchając wykładu. Inni najlepiej uczą się, pracując z praktycznymi projektami, niż myśląc o pomysłach w ich głowach. Niektórzy najlepiej uczą się czytając, a inni wolą pisać. Możliwości są nieskończone.

Nastolatki z trudnościami w uczeniu się mają mocne strony w niektórych obszarach, a słabości w innych, tak jak wszyscy inni. Główna różnica polega na tym, że uczniowie z trudnościami w uczeniu się nie przystosowują się do zwykłych instrukcji w klasie tak szybko, jak inni.

Najczęściej nauczanie w klasie odbywa się w formie wykładu, czytania tekstu i pomocy wizualnych. W rezultacie uczniowie, którzy potrzebują elastyczności w nauczaniu, pozostają w tradycyjnej klasie.

Uczniowie ze specjalnymi potrzebami uczą się w różnym tempie

Czy kiedykolwiek czułeś, że nie zrozumiałeś czegoś, czego nauczał twój nauczyciel na zajęciach, a potem to zrozumienie po prostu pojawiło się w twoim umyśle w późniejszym czasie? Jeśli tak, wiesz, że nauka może zająć trochę czasu.

Niektórzy uczniowie potrzebują dodatkowego czasu i doświadczenia z pomysłami, aby je zrozumieć. Praca z nauczycielem edukacji specjalnej w małych grupach daje uczniom więcej czasu na naukę niż w zwykłej klasie. Uczniowie z trudnościami w uczeniu się potrzebują instrukcji, które zapewniają:

Czas wysłuchać pomysłów przedstawionych w naturalnym dla nich tempie;
Czas na przemyślenie i przećwiczenie pomysłów;
Możliwość pracy w grupach i dodatkowy czas na samodzielną pracę w razie potrzeby; oraz
Czas na częste przeglądanie przed przejściem do innego materiału.

Uczniowie ze specjalnymi potrzebami uczą się najlepiej z różnymi rodzajami materiałów

Tradycyjni nauczyciele prowadzą wykłady, używają tablic, rzutników i materiałów informacyjnych. Badacze stwierdzają jednak, że metody te nie odpowiadają potrzebom wszystkich uczniów.Nawet uczniowie pełnosprawni walczą w tradycyjnych salach lekcyjnych.

Uczniowie z trudnościami w uczeniu się są tacy jak wszyscy inni. Potrzebują różnorodnych materiałów i narzędzi do nauki, takich jak praktyczne projekty, eksperymenty oparte na rzeczywistych doświadczeniach i logicznych przykładach, aby połączyć nową naukę z pomysłami, które już rozumieją.

Potrzebują również znaczących materiałów wizualnych – nie tylko materiałów informacyjnych, narzędzi do nauki multisensorycznych i elastycznych metod testowania, które pozwalają uczniom pokazać, czego się nauczyli, w sposób, który jest dla nich wygodny.

Większość nastolatków martwi się o siebie, a nie o swoją trudność w uczeniu się

Większość uczniów ze specjalnymi potrzebami martwi się tym, co myślą o nich inni, ale przeciętny nastolatek jest zbyt zajęty myśleniem o sobie, by myśleć o trudnościach w nauce.

To prawda. Zrób ten mały eksperyment. Podczas następnej zmiany klasy w szkole, rozejrzyj się po wszystkich dzieciach na korytarzu. Zastanów się, ilu uczniów nie znasz lub nigdy wcześniej nie zauważyłeś.

Możesz również zobaczyć uczniów, o których wiesz, że mają trudniejsze zajęcia akademickie niż ty, są źli na kogoś innego lub bardziej ograniczeni swoim życiem towarzyskim lub miłosnym niż cokolwiek innego.

Są też uczniowie, którzy mają problemy prawne i mają poważne problemy z zachowaniem.

Wszyscy ci uczniowie są bardziej zainteresowani własnymi problemami niż twoimi.

Uczniowie z trudnościami w uczeniu się potrzebują zróżnicowanej instrukcji

Jak widać, wszyscy uczniowie potrzebują różnorodności materiałów do nauki i dodatkowego czasu na przetwarzanie informacji. Potrzebują również nauczycieli, aby byli bardziej wrażliwi na ich indywidualne style uczenia się. W szkolnictwie specjalnym nazywa się to nauczaniem zróżnicowanym.

Uczniowie z trudnościami w uczeniu się częściej potrzebują zróżnicowanego nauczania i potrzebują nauczycieli, aby dostosowali materiały instruktażowe do ich potrzeb. Wszystkie dzieci odniosłyby na tym korzyść, ale szkoły po prostu nie są finansowane ani wyposażone, aby zapewnić to wszystkim.

Elastyczne nauczanie jest zwykle zapewniane tylko tym uczniom, którzy tego najbardziej potrzebują.

Zasadniczo dlatego istnieje proces diagnozowania i opracowywania IEP dla uczniów ze specjalnymi potrzebami.

Dzieci, które się liczą, nie dbają i dzieci, które się liczą, nie mają znaczenia

Prawdziwi przyjaciele nie będą dbać o to, że jesteś niepełnosprawny. Zamiast tego będą się o ciebie troszczyć i szanować. Kilkoro nastolatków i dorosłych będzie stronniczych wobec Twojej niepełnosprawności. To jest ich wada charakteru.

Wady charakteru mogą powstać z powodu trudności w domu, kultury rodzinnej, negatywnych doświadczeń z dzieciństwa i braku sumienia. Najprawdopodobniej nie możesz tego zmienić; zmiana musi pochodzić z wnętrza tej osoby. Pozytywne rzeczy, które możesz zrobić, aby uchronić się przed negatywnymi ludźmi, obejmują:

Rozpoznaj ich wadę charakteru za to, czym jest i nic więcej.
Wiedz, że to ma z tobą niewiele wspólnego.
Rozpoznaj, że z powodu swojego zachowania i postawy będą mieli w życiu wiele złych doświadczeń.
Unikaj ich.
Rozwiń własny krąg przyjaciół.

Niektóre nastolatki nękają uczniów z trudnościami w uczeniu się

Niektórzy uczniowie będą próbowali cię zastraszyć. Podobnie jak ludzie z wadami charakteru, prześladowcy mają poważne problemy osobowościowe, które mają niewiele wspólnego z tobą i twoją niepełnosprawnością. Prześladowcy skorzystają z każdej możliwej okazji, by zaczepiać innych. Zastraszanie może być poważnym problemem.

Jeśli jesteś zaczepiany, porozmawiaj ze swoimi rodzicami, pedagogiem szkolnym, nauczycielem lub innymi wspierającymi Cię dorosłymi. Jeśli masz trudności z nakłonieniem kogoś do słuchania, nie zniechęcaj się.

Rozmawiaj z dorosłymi, aż znajdziesz kogoś, kto będzie cię słuchał. Jeśli czujesz, że jesteś w niebezpieczeństwie i nikt nie będzie cię słuchał, zadzwoń na policję.