Ostatnie dowody zdecydowanie sugerują, że regularne ćwiczenia aerobowe mogą pomóc odwrócić „usztywnienie” mięśnia sercowego spowodowane dysfunkcją rozkurczową. Dysfunkcja rozkurczowa często powoduje znaczne zmniejszenie wydolności wysiłkowej i może prowadzić do rodzaju niewydolności serca znanej jako rozkurczowa niewydolność serca.KątKąt
Program ćwiczeń aerobowych może poprawić objawy dysfunkcji rozkurczowej i poprawić jakość życia.KątKąt
:max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-763159899-5b1ea21f3037130036dea136.jpg)
Przegląd
Bicie serca dzieli się na dwie fazy — fazę bicia (kiedy mięsień sercowy kurczy się i wyrzuca krew do tętnic) oraz fazę relaksacji (kiedy serce wypełnia się krwią, aby przygotować się na następne bicie serca). Faza dudnienia nazywana jest skurczem, a faza relaksacji nazywana jest rozkurczem.
W dysfunkcji rozkurczowej usztywnienie mięśnia sercowego wpływa na rozkurczową fazę bicia serca, utrudniając pełne wypełnienie krwią rozluźnionego mięśnia sercowego.
Ćwiczenia i dysfunkcja rozkurczowa
Podczas ćwiczeń serce jest w stanie znacznie zwiększyć ilość krwi, którą pompuje z każdym uderzeniem. Częścią tego wzrostu jest oczywiście silniejszy skurcz podczas skurczu, aby szybciej wyrzucić krew. Ale równie ważna jest zdolność szybkiego napełniania serca krwią podczas rozkurczu. Dysfunkcja rozkurczowa – sztywny mięsień sercowy – zapobiega temu szybkiemu napełnianiu. W rezultacie ilość krwi, którą serce może przepompować przy każdym uderzeniu serca, jest ograniczona.
Pacjenci z dysfunkcją rozkurczową mają zazwyczaj ograniczoną zdolność wysiłkową i często skarżą się na duszność przy stosunkowo minimalnym wysiłku.
Jak pomaga trening aerobowy
Od dawna wiadomo, że regularny trening aerobowy może znacznie poprawić wydolność wysiłkową i jakość życia pacjentów z typową niewydolnością serca – to znaczy niewydolnością serca związaną z osłabionym, poszerzonym mięśniem sercowym (znaną również jako kardiomiopatia rozstrzeniowa).
Niedawno wykazano, że takie same rezultaty można osiągnąć za pomocą treningu aerobowego u pacjentów z dysfunkcją rozkurczową. W szczególności regularne ćwiczenia aerobowe mogą faktycznie zmniejszyć usztywnienie mięśnia sercowego i poprawić wypełnienie serca podczas rozkurczu.
Randomizowane badania u pacjentów z rozkurczową niewydolnością serca wykazały, że regularny trening aerobowy trwający od trzech do czterech miesięcy może znacząco poprawić wydolność wysiłkową, objawy duszności podczas wysiłku oraz jakość życia.
Należy podkreślić, że w przypadku dysfunkcji rozkurczowej to ćwiczenia aerobowe, a nie podnoszenie ciężarów lub trening siłowy, poprawiają sztywność serca.KątW rzeczywistości istnieją dowody na to, że u tych osób trening siłowy może pogorszyć problem, powodując przerost (pogrubienie) mięśnia sercowego.
Ćwiczenia aerobowe – zazwyczaj spacery, jazda na rowerze lub jogging – to bardziej trwała forma ćwiczeń o mniejszej intensywności, w której zapotrzebowanie energetyczne mięśni jest zaspokajane przez zużywanie tlenu.KątKąt
Jeśli masz zaburzenia rozkurczowe
Jeśli masz dysfunkcję rozkurczową, istnieje duże prawdopodobieństwo, że skorzystasz z programu ćwiczeń aerobowych. Nie tylko prawdopodobnie poczujesz się lepiej po kilku miesiącach, ale możesz również zacząć odwracać sztywność mięśnia sercowego i (co ważniejsze) zapobiec wystąpieniu rozkurczowej niewydolności serca. Powinieneś porozmawiać z lekarzem o rozpoczęciu ćwiczeń aerobowych, a nawet o uczestnictwie w formalnym programie rehabilitacji kardiologicznej, aby rozpocząć we właściwym kierunku.
Discussion about this post