Leki na receptę na cholesterol i trójglicerydy

Od statyn, takich jak Lipitor (atorwastatyna), przez inhibitory PCSK9, takie jak Repatha (ewolokumab), po niacynę i inne, regularnie przepisuje się kilka rodzajów leków w celu leczenia wysokiego poziomu cholesterolu i trójglicerydów.

To, co jest dla Ciebie najbardziej odpowiednie, zależy od kilku czynników, ale prawdopodobnie Twój lekarz będzie chciał, abyś zaczął brać leki na receptę, jeśli dieta i ćwiczenia nie wystarczą, aby obniżyć poziom lub jeśli ryzyko chorób sercowo-naczyniowych jest szczególnie podwyższone.

Utrzymanie zbyt wysokiego poziomu lipidów — cholesterolu i trójglicerydów — jest ważnym elementem zapobiegania miażdżycy, chorobie wieńcowej (CAD), udarowi i chorobie tętnic obwodowych.

Ten artykuł pomoże Ci poznać możliwe opcje recepty, które może zasugerować Twój lekarz, abyś mógł wziąć aktywny udział w dyskusjach i decyzjach dotyczących leczenia.

Statyny

Statyny są podstawą terapii cholesterolu. Te doustne leki hamują reduktazę HMG-CoA, zmniejszając zdolność wątroby do wytwarzania cholesterolu.

Eksperci zgadzają się, że część cholesterolu w organizmie jest wytwarzana przez organizm, a nie spożywana, więc hamowanie tego enzymu obniża poziom cholesterolu poprzez inny mechanizm niż strategie żywieniowe.

Statyny zmniejszają również zapalenie naczyń, zmniejszają zakrzepicę naczyń i poprawiają ogólną funkcję naczyń.

Statyny są zwykle dobrze tolerowane, ale mogą wystąpić skutki uboczne. Najbardziej zauważalnym jest ból lub osłabienie mięśni, które występuje u 0,3% do 33% pacjentów przyjmujących te leki.

Obecnie dostępne statyny obejmują:

• Crestor (rozuwastatyna)

• Lescol (fluwastatyna)

• Lipitor (atorwastatyna)

• Livalo (pitawastatyna)

• Mevacor (lowastatyna)

• Pravachol (prawastatyna)

• Zocor (simwastatyna)

Inhibitory PCSK9

Inhibitory PCSK9 to nowsza klasa leków obniżających poziom cholesterolu niż statyny. Działają poprzez hamowanie PCSK9, enzymu, który niszczy białka receptorowe, które pomagają usunąć z krążenia lipoproteinę o niskiej gęstości (LDL lub „zły” cholesterol). Efektem tych leków jest terapeutyczna redukcja złego cholesterolu.

Inhibitory PCSK9, które są podawane raz lub dwa razy w miesiącu we wstrzyknięciach i mogą być stosowane w połączeniu z innymi lekami obniżającymi poziom lipidów, mogą doprowadzić do bardzo niskiego poziomu cholesterolu LDL. Są one często przepisywane osobom z rodzinną hipercholesterolemią lub poziomami cholesterolu LDL, które pozostają bardzo podwyższone pomimo leczenia statynami.

Dwa dostępne inhibitory PCSK9, zatwierdzone przez Food and Drug Administration (FDA) pod koniec 2015 roku, to:

• Praluent (alirokumab)
• Repatha (ewolokumab)

Ezetimib

Ezetimibe zmniejsza wchłanianie cholesterolu z jelit, powodując, że wątroba pobiera więcej potrzebnego cholesterolu, usuwając go z krwiobiegu. W rezultacie obniża się poziom cholesterolu LDL we krwi.

Badania kliniczne z ezetymibem były dość rozczarowujące, a lek ten nie jest często stosowany w praktyce klinicznej. Jest przepisywany głównie osobom, które pomimo leczenia statynami utrzymują wysoki poziom cholesterolu lub które nie mogą przyjmować statyn.

Dostępne wersje tego leku to:

• Vytorin (ezetymib)
• Zetia (ezetymib/simwastatyna)

Sekwestranty kwasów żółciowych

Sekwestranty kwasów żółciowych zapobiegają reabsorpcji kwasów żółciowych zawierających cholesterol z jelit. To powoduje, że wątroba usuwa z krążenia więcej cholesterolu.

Do sekwestrantów kwasów żółciowych należą:

• Cholestyd (kolestypol)
• Questran (cholestyramina)
• Welchol (kolesewelam)

Chociaż leki te również skutecznie obniżają poziom cholesterolu LDL, mają tendencję do powodowania żołądkowo-jelitowych skutków ubocznych, które ograniczają ich przydatność. Badania kliniczne nie wykazały, że poprawiają wyniki.

Fibraty

Fibraty hamują produkcję lipoprotein bogatych w triglicerydy w wątrobie. Najskuteczniej obniżają poziom trójglicerydów we krwi (nawet o 50%). Podnoszą również poziom cholesterolu HDL i do pewnego stopnia obniżają poziom cholesterolu LDL.

Jednak pomimo ich korzystnego wpływu na stężenie lipidów we krwi w kilku randomizowanych badaniach nie wykazano żadnej poprawy wyników klinicznych fibratów. Stosowane są głównie w leczeniu ciężkiej hipertriglicerydemii.

Fibraty obejmują:

• Antara (gemfibrozyl)
• Lopid (fenofibrat)

Najczęstszym skutkiem ubocznym fibratów jest to, że mogą powodować toksyczność mięśni, zwłaszcza gdy są stosowane ze statynami.

Wykazano, że kilka klas leków ma korzystny wpływ na poziom cholesterolu i trójglicerydów.

W 2018 r. American College of Cardiology opublikował zestaw wytycznych dotyczących leczenia cholesterolu, z zaleceniami dotyczącymi badań przesiewowych, zdrowego trybu życia oraz leków statynowych i niestatynowych.

Porozmawiaj ze swoim lekarzem o swoim przypadku i konkretnym przebiegu leczenia, który jest dla Ciebie odpowiedni.