Terapia przedszkolnych opóźnień mowy i języka

Różnice w mowie między dziećmi a ich rówieśnikami mogą być wymawiane, gdy zaczynają one komunikować się ze sobą w formalnym środowisku uczenia się, takim jak przedszkole. Niektórzy będą mówić prostymi zdaniami, podczas gdy inni mogą połączyć wiele słów w bardziej złożone zdania. Niektórzy mogą mieć trudności z wymawianiem określonych dźwięków lub jąkać się, gdy mówią szybko.

Kiedy te różnice stają się oczywiste, rodzice naturalnie martwią się, że ich dzieci nie rozwijają się we właściwym tempie. Jeśli rozwój mowy i języka Twojego przedszkolaka wydaje się być opóźniony lub inny niż jego rówieśników, możesz się zastanawiać i martwić, że może potrzebować terapii mowy, aby nadrobić zaległości. Ale wiele razy różnice, które zauważasz, są normalne.

Pamiętaj, że opóźnienie w umiejętnościach komunikacyjnych nie musi oznaczać nieuniknionej niepełnosprawności mowy lub języka. Zamiast zakładać najgorsze, obserwuj oznaki opóźnień w mowie i porozmawiaj z pediatrą Twojego dziecka, jeśli jesteś zaniepokojony. Oto przegląd niektórych rzeczy, na które powinieneś zwrócić uwagę.

Kamienie milowe rozwoju mowy

Jeśli chodzi o ustalenie, czy Twoje dziecko ma opóźnienie w mowie lub języku, obserwuj, czy osiąga określone kamienie milowe w zależności od wieku. Pamiętaj jednak, że określone umiejętności mowy i języka rozwijają się w określonym czasie, a nie w określonym wieku.

Tak więc, nawet jeśli Twoje dziecko jest nieco poza podanymi ramami czasowymi, jego rozwój może nadal przebiegać normalnie. Te kamienie milowe mają być jedynie wskazówkami, kiedy większość dzieci rozwija pewne umiejętności językowe.

W rzeczywistości, według National Institute on Deafness and Other Communication Disorders, kamienie milowe zostały opracowane, aby pomóc lekarzom i innym pracownikom służby zdrowia określić, czy dziecko jest na dobrej drodze, czy może potrzebować dodatkowej pomocy. Oto przegląd kamieni milowych, które dziecko powinno osiągnąć w wieku od 2 do 5 lat.

Jeśli okaże się, że Twoje dziecko nie spełnia tych kamieni milowych, porozmawiaj ze swoim pediatrą o tym, czego jesteś świadkiem w domu. Mogą przeprowadzić ocenę i w razie potrzeby skierować Cię do specjalisty na bardziej szczegółowe badania.

Oznaki opóźnień mowy

Oprócz nieosiągania kamieni milowych, istnieją inne oznaki problemów z mową lub językiem, na które powinieneś zwrócić uwagę. Na początek posłuchaj, co mówi Twoje dziecko i jak to mówi.

Na przykład, jeśli mają więcej niż 3 lub 4 lata i nadal mówią głównie pojedynczymi słowami lub krótkimi frazami, a nie pełnymi zdaniami, może to być powodem do niepokoju. Podobnie spóźniony przedszkolak może wykonywać chwytliwe gesty w kierunku zabawkowej ciężarówki i mówić „ciężarówka”, zamiast mówić „chcę wózek”.

Mogą również zastępować podobne dźwięki, takie jak powiedzenie „toof” zamiast tooth lub „parm” zamiast „farm”. Tego rodzaju różnice w mowie są czasami wynikiem częstych infekcji ucha środkowego we wczesnym rozwoju mowy.

W innych przypadkach błędy mowy mogą być spowodowane brakiem koordynacji języka i mięśni w ustach dziecka. Logopedzi nazywają to koordynacją ruchową jamy ustnej. W obu przypadkach terapia mowy może zwykle poprawić mowę w tych warunkach.

Zachowania, na które należy uważać

Opóźnienia w mowie i języku mogą również objawiać się w zachowaniu Twojego dziecka. Czasami, gdy dziecko łatwo jest sfrustrowane czynnościami, które wymagają rozmowy z innymi, słuchania instrukcji lub wykonywania instrukcji, jest to znak ostrzegawczy przed problemem z mową.

Podobnie, jeśli mowa Twojego dziecka wydaje się bardzo różnić od mowy innych dzieci w przedszkolu lub jeśli nauczyciele i inne dzieci mają trudności ze zrozumieniem Twojego dziecka, mogą to być również oznaki opóźnienia. A jeśli Twoje dziecko wydaje się nieuważne dla innych i nie jest zainteresowane zajęciami w klasie lub zabawą z innymi, może to również być sygnałem ostrzegawczym.

Tymczasem dzieci, które wskazują lub chwytają przedmioty lub ludzi i wydają dźwięki, aby wskazać swoje reakcje, zamiast nazywać przedmioty lub osoby po imieniu, również mogą wykazywać oznaki opóźnienia językowego. To samo dotyczy dzieci, które mają trudności z wykonywaniem instrukcji lub wskazówek obejmujących jeden lub dwa kroki.

Jak znaleźć pomoc

Aż 20% dzieci w wieku od 2 do 7 lat doświadczy pewnego rodzaju opóźnienia językowego. Czasami proste opóźnienia w mowie są tymczasowe i rozwiążą się same z niewielką dodatkową pomocą od Ciebie i Twojej rodziny. Innym razem Twoje dziecko będzie wymagało interwencji przeszkolonego specjalisty.

W przypadku prostego opóźnienia językowego ważne jest, aby poświęcić dodatkowy czas na zabawę i czytanie dziecku, a także zachęcanie go do „rozmawiania” z Tobą, gdy musi coś przekazać. Jeśli zawsze odpowiadasz, gdy chrząkają lub wskazują coś, nieumyślnie pozwalasz im opóźniać użycie słów. Zamiast tego zatrzymaj się na chwilę i poproś ich, aby znaleźli właściwe słowa. Jeśli nadal mają problemy, możesz im pomóc.

Ponadto, jeśli u Twojego dziecka zostanie zdiagnozowane opóźnienie mowy lub języka i ma mniej niż 3 lata, pediatra może skierować Cię do logopedy w celu dalszej oceny. Możesz też otrzymać skierowanie na program wczesnej interwencji w swojej okolicy. Programy te są czasami nazywane programami „od urodzenia do trzech lat” i są programami finansowanymi przez władze federalne i stanowe.

Jeśli Twoje dziecko ma 3 lata lub więcej, możesz zostać skierowany do lokalnego okręgu szkolnego. Często okręg szkolny będzie współpracować z Tobą w celu opracowania indywidualnego planu edukacji (IEP), który dostosuje program mowy do Twojego dziecka z myślą o usługach szkolnych. Możesz również skontaktować się bezpośrednio z okręgiem szkolnym i poprosić o ocenę.

Jeśli odkryjesz, że Twoje dziecko ma poważniejszy problem, taki jak utrata słuchu, zaburzenia przetwarzania, jąkanie lub inny problem z mową, ważne jest, aby jak najszybciej zapewnić mu potrzebną pomoc. Opóźnianie interwencji lub po prostu nadzieja, że ​​z niej wyrośnie lub samoistnie się poprawi, rzadko jest mądrym wyborem. Wczesne leczenie i interwencja mogą pomóc dzieciom opanować umiejętności potrzebne do odniesienia sukcesu w szkole.