Zespół niewydolności oddechowej (RDS) u wcześniaków

Zespół zaburzeń oddechowych lub RDS u wcześniaków jest jednym z najczęstszych problemów zdrowotnych spowodowanych wczesnym porodem. Niedojrzałe płuca są winowajcą RDS, co powoduje trudności w oddychaniu.

Płuca wcześniaka

Pracujące części płuc to pęcherzyki, maleńkie worki w płucach, które podczas oddychania napełniają się powietrzem. Pęcherzyki są pokryte maleńkimi naczyniami krwionośnymi, które przenoszą tlen z powietrza, którym oddychamy, do reszty ciała.

U wcześniaków pęcherzyki nie zawsze działają tak, jak powinny. Substancja chemiczna zwana środkiem powierzchniowo czynnym zwykle utrzymuje pęcherzyki otwarte, dzięki czemu łatwo wypełniają się powietrzem i działają wydajnie. Niemowlęta nie mają wystarczającej ilości środka powierzchniowo czynnego, aby utrzymać pęcherzyki otwarte do czasu zbliżania się terminu porodu.Gdy pęcherzyki nie mają wystarczającej ilości środka powierzchniowo czynnego, zapadają się i nie może dojść do wymiany gazowej.

Płuca zaczynają wytwarzać środek powierzchniowo czynny dopiero w późniejszej ciąży, więc wcześniaki nie są w stanie utrzymać otwartych pęcherzyków płucnych, tak jak dzieci urodzone w terminie. Muszą bardzo ciężko pracować, aby wypełnić swoje pęcherzyki, kiedy oddychają i nie otrzymują wystarczającej ilości tlenu do swoich ciał. Ten stan nazywa się zespołem niewydolności oddechowej lub RDS. Aby uniknąć tego problemu, lekarze często podają bardzo wcześniakom jedną lub więcej dawek syntetycznego środka powierzchniowo czynnego.

Objawy

Dzieci z RDS będą miały trudności z oddychaniem. Mogą rozszerzać nozdrza podczas oddychania, oddychać bardzo szybko (tzw. tachypnea), wyglądać blado lub lekko niebieskawo-szarego, chrząkać lub wzdychać podczas oddychania lub oddychać tak ciężko, że podczas wdechu widać ich żebra.

Aby zdiagnozować RDS, lekarze mogą użyć jednego lub kilku testów, w tym prześwietlenia klatki piersiowej, analizy gazometrii i / lub badania krwi, aby wykluczyć infekcję lub inne problemy.

Leczenie

Niektóre przypadki zespołu niewydolności oddechowej są dość łagodne, a inne mogą być bardzo poważne. RDS jest traktowany różnie w zależności od ciężkości. Opcje leczenia obejmują:

• Czas: Dziecko z łagodnym RDS nie może otrzymać specjalnego leczenia poza ścisłym monitorowaniem przez pierwsze kilka dni życia, dopóki płuca nie zaczną wytwarzać środka powierzchniowo czynnego.

• Wsparcie oddechowe: Dzieci z umiarkowanym lub ciężkim RDS mogą potrzebować pomocy w oddychaniu lub dotlenieniu krwi. Wspomaganie oddychania często ma postać kaniuli nosowej, ciągłego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych (CPAP) lub wentylacji mechanicznej.

• Sztuczny środek powierzchniowo czynny: Dzieciom z ciężkim RDS można podawać środek powierzchniowo czynny bezpośrednio do płuc, aby pomóc płucom pozostać napompowanym podczas dojrzewania.

Czy można zapobiec RDS?

Jeśli przedwczesny poród jest nieunikniony, ale nie jest nieuchronny, wówczas przed porodem matce podaje się sterydy, które mogą pomóc płucom dziecka w wytworzeniu środka powierzchniowo czynnego.Sterydy działają najlepiej, gdy są podawane od 24 godzin do 7 dni przed porodem, więc nie są przydatne w każdej ciąży.